Tuesday, November 15, 2011

To my Dad... voor mijn vader...

Hier zijn we dan Pipa, met deze woorden wil ik je een goede reis wensen. Want vandaag is het moment voor een nieuwe reis. We zijn bij elkaar voor jouw spirituele afvaart.

Mijn vader is opgegroeid in een groot gezin met veel leven in de brouwerij, zussen en broers en een vader en moeder die hun eigen kleding keten hadden. Ik wordt door zijn familie herinnerd aan de waarde die mijn vader mij heeft meegegeven; openheid, vertrouwen, onvoorwaardelijke liefde en verantwoordelijkheid. Ik wil graag een aantal speciale momenten delen over zijn leven.
Mijn vader begon te werken toen hij heel jong was, hielp mee in de winkel waar altijd wat te doen was, van kleerhangers recht hangen tot aan overhemden vouwen. Ik heb verhalen gehoord over dat hij het lieve kleine broertje was en nooit een last was om mee op sleep touw te nemen. Zijn passie was sport, en hij blonk uit in waterpolo, zeilen en turner. Ik vergeet nooit dat we een sport parcours deden en daar een turn paard stond. Mijn vader nam een aanloop en begon even te demonstreren dat hij het nog niet had verleerd. Ik was zeer onder de indruk. Hij heeft me ook leren dansen, ik met mijn voeten op zijn voeten en ik kon de hele wereld aan.
Na school, wilde hij eigenlijk gymnastiek leraar worden maar daar zat geen brood in volgens zijn ouders. Hij werd verliefd op de vriendin van zijn zus en trouwde met Mam. Ik werd daarna geboren. Pap heeft zijn elektronische opleiding gedaan. Dit en zijn liefde voor muziek, (ah die flamenco op gitaar... en uit volle borst zingen...) bracht hem naar de opleiding voor geluidstechnicus. Ik ben als kind regelmatig mee geweest naar de televisie, en als ik heel stil kon zijn mocht ik bij Papa zitten, en als ik niet stil kon zijn, moest ik weg wezen, en werd ik in de regiekamer gezet of liep ik te dwalen door de kostuum- en decor afdeling. Ik heb vele collega's en klanten van papa ontmoet die altijd bevestigde aan mij dat Pap zijn vak zeer goed verstond en blij waren met hem samen te werken omdat hij hun product zo mooi liet klinken.
Pap was een perfectionist en was altijd aan het bijwerken, verbeteren, het nog mooier maken. Door die instelling heeft hij het ver gebracht.
We zijn een aantal keren verhuisd vanwege het werk en natuurlijk de gezins uitbreiding, ik kreeg er een zusje en wat later ook een broertje bij. We verhuisde naar een dorp met een haven en Papa verzorgde de verhuur van een zeilboot voor zijn werk. We hadden de luxe om wanneer de boot niet was verhuurd te zeilen. Dat waren heerlijke tijden, een met de natuur, lekker uitwaaien en de zeiltechniek leren van mijn Pap.
Heel belangrijk was, dat mijn vader er altijd voor ons was en voor ons zorgde. Ik kan niet meer op een hand tellen hoe vaak hij mij heeft verhuisd. Dat moment dat je daar staat in een lege kamer met dozen om je heen was altijd minder erg omdat hij er was. Hij sjouwde onvermoeibaar alles naar binnen, zette het in elkaar en ging niet weg voordat alle elektronica was aangesloten. Had overigens wel de neiging om soms dingen te gaan repareren die het in mijn ogen nog prima deden. Maar dat is liefde.
Op zijn 55ste kreeg hij vervroegd pensioen en dat gaf Mam en Pap meer vrijheid. Ze hebben heel wat reizen en uitstapjes gedaan en vele mooie herinneringen gemaakt.
Het was 49 jaar geleden nu dat ik mijn vader leerde kennen. Hij leerde me door te zetten, het zelf uit te vinden, niet bang te zijn en recht door zee te gaan. Zijn steevaste antwoord op mijn problemen: “Weet je wat je doet? Je ziet maar!” zette wel altijd zelf aan het oplossen.
We hebben heel wat afgelachen, mijn bijnaam voor hem is een samenstelling van Pipo de clown en Papa, omdat hij me altijd aan het lachen maakte. Pipa en ik hebben samen vele tekenfilms, westerns en James Bond films bekeken. De vakantie tijd was op kampeer avontuur (ik noemde het verdwalen), maar hij maakte me duidelijk dat het om de reis ging en niet de bestemming. Is hij niet een bijzonder mens?

Op deze dag, viert mijn vader zijn spirituele vrijheid. Op deze dag, nu, hebben we allemaal een deel van hem bij ons waar we ook gaan of staan, hoe laat het ook is of welke afstand maakt niet uit. Nu heb ik een papa die altijd bij mij en bij jou kan zijn, tegelijkertijd.
Ik heb vrede wetende dat Pap bij jou is en dat je niet alleen bent, want je bent niet alleen. Je kunt hem nu altijd spreken, al is het midden in de nacht en hij is dan bij je. Neem hem mee op jouw levens avontuur.
Ik wil als laatste dit meegeven, opdat het je kracht geeft. Ik heb absoluut geen angst voor de dood. Door mijn ‘bijna dood’ ervaring, is dood naar mijn mening, een overgang naar een andere realiteit. Hij is nu bij ons allemaal wanneer we hem maar nodig hebben.

Lieve Pipa, ik verwelkom je in jouw nieuwe realiteit. Blijf voor altijd bij ons en help iedereen zoals je altijd deed. Je kunt trots zijn op ons, daar zorgen we voor, we zullen je niet teleurstellen. Ik weet dat je dichtbij bent.
Ik hou van jou.

0 comments: